Przymierze przebaczenia

584 przymierze przebaczenia Jak komuś wybaczasz w życiu codziennym? To nie jest takie proste. Niektóre kultury mają prawdziwe obrzędy przebaczenia. Na przykład Masajowie w Tanzanii przeprowadzają tzw. Osotua, co oznacza coś w rodzaju „Bundu”. W swojej ekscytującej książce Christianity odkrył na nowo (Ponownie odkryte chrześcijaństwo) mówi Vincentowi Donovanowi, jak działa Osotua. Przestępstwo popełnione w rodzinach w obrębie społeczności może mieć druzgocący wpływ na jedność koczowniczego plemienia jako całości. Wspólne życie jest w niebezpieczeństwie.

Konieczne jest zatem, aby obie strony uczestniczące w sporze zostały zebrane w jednym akcie przebaczenia. Społeczność przygotowuje posiłek, do którego zaangażowane rodziny wnoszą składniki. Zarówno osoba zainteresowana, jak i sam grzesznik muszą przyjąć i zjeść przygotowane jedzenie. Posiłek nazywa się „świętym jedzeniem”. Podstawową ideą jest to, że przebaczenie wiąże się z jedzeniem jedzenia i rozpoczyna się nowa Osotua. Niezwykle proste i proste!

Czy dzieliłeś się świętym jedzeniem z kimś, kogo nie lubisz lub zgrzeszyłeś? Co z sakramentem? Czy można ustanowić nową więź przebaczenia między tobą a kimś, przeciwko czemu zgrzeszyłeś lub który zgrzeszył przeciwko tobie podczas wspólnego sprawowania sakramentu? «Dlatego, jeśli poświęcisz swój dar na ołtarzu i wtedy przyjdzie ci do głowy, że twój brat ma coś przeciwko tobie, zostaw swój dar tam przed ołtarzem i idź tam najpierw i pojednaj się z bratem, a potem przyjdź i poświęć swój prezent » (Mateusza 5,23: 24)

Co powiesz na spotkanie, aby wspólnie podzielić się „świętym jedzeniem”? A może nosisz tę samą urazę od jednej kolacji do drugiej? Donovan komentuje zwyczaj Masajów: „Wymiana świętego jedzenia świadczy o ponownym przebaczeniu”. Cóż za błogosławieństwo, jeśli możemy aktywnie wspierać wezwanie w powyższym cytacie, nasz Pan i Zbawiciel.

James Henderson